Anasayfa > Yazar > Kentin Hafızları

20.07.2012 Cum, 23:16

Kentin Hafızları

Reklam

Bazen Tebrizkapı’da bir kahve önünde veya bir esnaf dükkânında bazen Yenişehir’de, bazen Gürcükapı’da karşıma çıkardı. Yani tüm kenti gezer ve insanları ile sarmaş dolaş olurdu. Onların derdi onun derdiydi. Sevinçlerini birlikte paylaşmasını bilirdi.

 

Kentlerin geçmişlerini hatırlatan mekânlar, yerler ve yaşayan kişiler vardır. Bunlar o kentin hafızasıdır, geçmişi günümüze taşıyan değerleridir.

Bu hafta içinde Erzurum’da yaşayan ve tüm Erzurum’un tanıdığı bir kişiyi kaybettik. Lakabı “Kansas’tı” Selahattin Kızılcalı ağabeyimiz kendine özgü yaşam tarzı olan mert, delikanlı. Özü sözü doğru, hayatta hiç eğilmemiş gerçek bir dadaştı.

Onu tanımayan yoktur. Kendine tarz yaşamında ve çizdiği örnek kişilikte saygı duymayan, sevmeyenden azdı. Her şeyden önce insandı, yaşamınca bu kenti ve insanlarını sevdi. Allah Rahmet etsin

Bu kent yaşayan bir hafızasını ve değerini de kaybetmiş oldu. Biraraya geldiğimizde yaşamının elverdiği oranda Erzurum’un geçmişini en ayrıntılı ve güzel şekli ile kendine özgü anlatımı içerisinde anlatırdı. Bilmediklerimizi öğrenir, yaşamımızın elverdiği kişileri ve olayları da onun anlatımı ile gülümseyerek ve hüzünle dinlerdik.

Kansas ismini o zamanki çok yaygın bir çizgi romandan almıştı.  Çocukluk yıllarım onun ilk gençlik yılları idi. Temiz giyimli, onurlu, beyefendi bir Dadaştı. Tercih ettiği elbiseler bakımından çizgi roman kahramanı Kansas’ın kıyafetine benzer giysiler giydiği ve hareketleri ile de onu hatırlattığı için Erzurumlular ona Kansas derdi. İsmini bilen lakabından daha azdır.  Kansas denildi mi? Herkes tanır. Hele o sportif hareketleri, gezişi, konuşması tam bir halk kahramanı görünümündeydi.

Temiz, saf hiç kimseye kötülük düşünmeyen kalp kırmamaya çalışan,  doğruları söyleyen bir Dadaştı.

Ondan Eski Erzurum Mahallelerini, mahallelerin ve kentin ileri gelenleri ünlü kabadayıların örnek yaşamlarını dinledik. Bir hayvan severdi rahmetlinin kuşları tam eğitimli idi. Yakın komşu sayıldığımdan kuşların uçma vakti, benim evimin üstünden ve civarından takla atarak gösteri yaparak uçuşan kuşları görünce Kansas Ağabeyinin kuşları gene onun denetiminde gösteri yapıyor derdim.

Konuşmalarımızda kuşlarını yakalayacağımı ve bir daha vermeyeceğimi şaka olarak kendisine söylediğimde o bu lafıma pek kulak asmaz, kuşlarının özelliklerini renkleri ile birlikte anlatır, yeteneklerini sayardı. Onların tümünü özellikle yaratılışları ile tanır, bize tanıtmaktan da zevk alırdı.

Bazen Tebrizkapı’da bir kahve önünde veya bir esnaf dükkânında bazen Yenişehir’de, bazen Gürcükapı’da karşıma çıkardı. Yani tüm kenti gezer ve insanları ile sarmaş dolaş olurdu. Onların derdi onun derdiydi. Sevinçlerini birlikte paylaşmasını bilirdi.

Böylesi insanlar kentin değerleri ve bir anlamda bilgeleridir. Onların kaybı sembollerin yok olması ve hafızanın silinmesidir. Sayıları çok azaldı. Anlattıklarını dinleyip, kent tarihi ile ilgili çalışmaları yapacak akademisyen ve gazeteciler Kansas Ağabeyimiz gibi ömrünü bu kentte tüketmiş yaşayan ve sayıları birkaçın üstüne çıkmayan bu insanları mutlaka değerlendirmelidir.

Ölümle birlikte kaybedilen kentin geçmişi ve onurlu yaşamıdır. Onurlu yaşadı, onurlu öldü. Üzgünüz Allah günahlarını affetsin.

Bu kent onu hiç unutmayacak. Kansas ismi hep yaşamını ve tarzını insanlarımıza hatırlatacaktır. Dostluğun, mertliğin, dürüstlüğün bir göstergesi olarak hafızamızda yaşamaya devam edecektir.

YORUMLAR

Toplam 0 yorum bulunmaktadır.